Konwerter curl na kod
Działa w całości w Twojej przeglądarce. Twoje pliki i dane nigdy nie opuszczają Twojego urządzenia.
O tym narzędziu
Wklej polecenie curl, a narzędzie zamieni je na działający kod zapytania dla JavaScriptowego fetch, axios albo pythonowej biblioteki requests. Odczytuje adres URL, metodę, nagłówki, treść żądania, pola formularza, ciasteczka i podstawowe uwierzytelnienie wprost z linii poleceń, więc możesz wybrać docelowy język i dostać kod, który wysyła dokładnie to, co wysłałoby curl.
Które flagi curl narzędzie rozumie?
Parser dzieli polecenie na tokeny tak, jak zrobiłaby to powłoka, obsługując pojedyncze i podwójne cudzysłowy, znaki ucieczki z ukośnikiem wstecznym i kontynuacje linii, więc wieloliniowe polecenie skopiowane z terminala działa bez zmian. Narzędzie odczytuje -X/--request dla metody, -H/--header dla nagłówków, -d/--data/--data-raw/--data-binary/--data-urlencode dla treści żądania, -F/--form dla pól formularza multipart (łącznie z polami plików oznaczonymi @), -u/--user dla podstawowego uwierzytelnienia, -b/--cookie, -A/--user-agent, -e/--referer oraz -G/--get, które zamienia dane na parametry adresu zamiast treści żądania. Rozpoznaje też -k/--insecure i dodaje komentarz informujący, że w oryginalnym poleceniu wyłączono weryfikację TLS, bo łatwo to przeoczyć przy czytaniu wygenerowanego kodu. Nierozpoznane flagi są wypisywane jako ostrzeżenia zamiast być po cichu pomijane, więc wiesz, czy coś z oryginalnego polecenia nie trafiło do wyniku.
Kiedy treść żądania wygląda jak JSON (na podstawie nagłówka Content-Type zawierającego „json”), wygenerowany kod parsuje ją i zapisuje ponownie jako właściwy literał obiektu zamiast surowego tekstu, dając JSON.stringify(...) w JavaScripcie albo słownik w Pythonie dla requests. Treść w formacie form-urlencoded jest traktowana tak samo, zamieniając się w URLSearchParams albo pythonowy dict zamiast nieprzejrzystego ciągu znaków.
Czy moje polecenie curl trafia gdzieś dalej?
Nie. Parsowanie i generowanie kodu odbywają się w całości w przeglądarce. Polecenie curl nigdy nie opuszcza twojego komputera, co ma znaczenie, gdy zawiera token API, ciasteczko sesji albo wewnętrzną nazwę hosta, której wolisz nie wklejać do przypadkowego formularza w sieci.
Typowe zastosowania: zamiana fragmentu curl skopiowanego z dokumentacji API albo zakładki sieć w przeglądarce na wywołanie fetch dla frontendu, przekształcenie kroków odtworzenia błędu ze zgłoszenia serwisowego na skrypt w Pythonie, albo sprawdzenie, jakich nagłówków i treści faktycznie potrzebuje zapytanie axios, żeby odpowiadało działającemu poleceniu curl. Pełny opis flag znajdziesz na stronie podręcznika curl, a stronę JavaScript opisuje przewodnik po fetch na MDN.