Wektoryzator PNG do SVG

To narzędzie obrysowuje obraz pikselowy i zamienia go w SVG złożony z kolorowych kształtów. Upuść plik PNG (albo JPEG, WebP, GIF, BMP lub AVIF), a wynik pojawi się obok oryginału. Kod SVG możesz skopiować albo pobrać jako plik .svg.

Co robią poszczególne ustawienia?

Cztery gotowe zestawy przenoszą ustawienia z galerii demonstracyjnej samego vtracera. Domyślne to stan, w jakim otwierają się suwaki tamtego demo. Cz/B jest tym samym z włączonym obrysem dwutonowym, co pasuje do rysunku kreskowego, podpisów i szablonów. Plakat podnosi filtr drobin i poszerza dystans, jaki musi pokonać kolor, zanim zacznie się nowa warstwa, więc płaska grafika wychodzi z mniejszej liczby większych kształtów. Zdjęcie filtruje jeszcze mocniej, zachowuje najwięcej szczegółu barwnego i podnosi próg narożnika do maksimum, przez co niemal każdy zakręt zostaje wygładzony w krzywą. Po ruszeniu dowolnego pojedynczego suwaka wybór przeskakuje na Własne.

Pod zestawami leżą poszczególne parametry. Rodzaj krzywej pozwala wybrać piksel (kanciaste obrysy, bez wygładzania), wielokąt (proste odcinki) albo spline (gładkie krzywe). Usuwanie drobin odrzuca każdy fragment mniejszy niż kwadrat o podanym boku, czyli tak sprząta się szum po JPEG-u. Precyzja koloru decyduje, ile bitów na kanał zostaje, a różnica warstw ustala, jak daleko od siebie muszą być dwa kolory, zanim zacznie się nowa warstwa. Warstwy mogą być nakładane jedna na drugą albo wycinane z siebie nawzajem. Grupa dopasowania krzywych (próg narożnika, długość segmentu, próg łączenia, maksymalna liczba iteracji) działa tylko przy wielokątach i spline’ach, więc w trybie pikselowym znika.

Czy mój obraz gdzieś trafia?

Nie. Obrysowywanie działa w przeglądarce przez WebAssembly, w wątku roboczym w tle, dzięki czemu strona pozostaje responsywna podczas obliczeń. Obraz zostaje wczytany do elementu canvas, przekazany do tego wątku, a powstały kod trafia prosto do podglądu. Nic nie opuszcza Twojego urządzenia i po zamknięciu karty nie zostaje żadna kopia.

Dlaczego zdjęcie daje ogromny plik?

Obrys szuka obszarów o zbliżonym kolorze, więc fotografia z łagodnymi przejściami rozpada się na tysiące nachodzących na siebie kształtów. Jeśli wynik robi się nieporęczny, podnieś usuwanie drobin, zmniejsz precyzję koloru i zwiększ różnicę warstw. Wektoryzacja najlepiej radzi sobie z obrazami, które już mają płaskie plamy koloru.

Zwykle robi się to po to, żeby powiększyć logo istniejące wyłącznie jako bitmapa, przygotować zeskanowany rysunek dla plotera tnącego albo lasera, lub przenieść grafikę do formatu, który zostaje ostry w każdym rozmiarze. Obrys to przybliżenie kształtów, a nie odzyskanie oryginału, więc licz się z dostrajaniem ustawień. O samym formacie przeczytasz w dokumentacji SVG na MDN. Silnikiem obrysu jest VTracer skompilowany do WebAssembly.